[JPROJECT] 1ST EVENT [Ranger]

posted on 15 Dec 2013 19:12 by grianteb
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
Jaeger Project
 
.........................................................................
 
[RANGERS] 1ST EVENT - KWOON COMBAT: AN IDEAL PARTNERSHIP
 
บรรยากาศของห้องซ้อมศิลปะการต่อสู้ในวันนี้ดูเคร่งเครียดกว่าทุกวัน นั่นก็เพราะวันนี้เป็นวันทดสอบเรนเจอร์ซึ่งจะได้รับการตรวจสอบโดยผู้การมิเคลแฮม และคุณมิลเลอร์
 

ผมทำความเคารพทั้งสองท่านที่ยืนรอดูการฝึกซ้อมของผมและพี่ในวันนี้

 

“มาซารุ จินต์ เรนเจอร์ประจำฐานโตเกียวครับ” ผมขานชื่อและแนะนำตัวด้วยเสียงที่ดังพอฟังทั่วถึงทั้งห้องซ้อม

 

ขณะนี้ผมกำลังยืนประจันหน้ากับอายูมุ จินต์ พี่ชายซึ่งเป็นคู่ซ้อมกับผม แม้จะบอกว่าการซ้อมแต่ผมชอบเรียกว่าการต่อสู้มากกว่า ที่ผ่านมาผมและพี่ผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะมาโดยตลอด วันนี้ก็ต้องมาลุ้นกันล่ะว่าใครจะชนะ ผลแพ้ชนะขึ้นอยู่กับแต้มที่ว่าใครจะมากกว่ากัน  ซึ่งมีทั้งหมด5แต้ม

 

ผมและพี่ตั้งการ์ดเตรียมสู้ เราทั้งสองต่างเดินวนคุมเชิง รอจังหวะที่จะเข้าโจมตี  จริงๆผมไม่ชอบนับแต้มให้ยุ่งยาก ส่วนใหญ่เวลาเราสู้กันจะวัดที่ใครไม่สามารถสู้ต่อได้หรือยอมแพ้ซะมากกว่า แต่วันนี้จำเป็นต้องนับแต้ม

 

เดินคุมเชิงกันอยู่ไม่นานนัก เป็นผมที่ตัดสินใจโจมตีก่อน ไม่ใช่การโจมตีหนักหวังผลให้อีกฝ่ายร่วง ที่ผมต้องการคือกวนโทสะพี่เท่านั้น  เพราะการโจมตีกะให้น็อกในดอกเดียวไม่มีทางทำได้กับคนตรงหน้า  ยกเว้นจะโจมตีแบบกะเอาตาย...ซึ่งการตายมันไม่ใช่จุดมุ่งหมายของการสู้ครั้งนี้

 

ผมเตะล่างไปที่ขาของพี่แล้วต่อด้วยแย็บซ้าย พี่ตั้งรับได้อย่างง่ายดาย และสวนกลับมาแบบง่ายๆเพื่อลองเชิง ผมรับการโจมตีของพี่แล้วต่อด้วยฟุตเวิร์คไปมา  ดูพี่ไม่ค่อยอารมณ์ขึ้นเท่าไหร่...ก็แหงล่ะ ผมชอบยั่วโมโหหมอนั่นเสมอ
ใครมันจะติดกับลูกไม้เดิมๆกัน แต่ก็เป็นลูกไม้เดิมๆที่ได้ผลอยู่ไม่มากก็น้อยล่ะนะ

 

“เหงื่อยังไม่ออกเล้ย” เป็นคำพูดแรกที่เปล่งออกมาจากปากของพี่นับแต่เราสู้กัน ซึ่งผมก็ตอบไปสั้นๆได้ใจความว่า...

 

“หึ” พร้อมกับแสยะยิ้มมุมปากเล็กน้อย ผมน่าจะพูดกวนโมโหพี่นะ...แต่มันไม่ใช่นิสัย ผมไม่ชอบพูดระหว่างต่อสู้ถ้าไม่จำเป็น  

 

เวลาเคลื่อนผ่านไป ผมยังคงฟุตเวิร์คและปล่อยหมัดตอดพี่อยู่เรื่อยๆ  ขณะเดียวกันก็ต้องคอยหลบและรับการโจมตีของอีกฝ่ายด้วยเช่นกัน  ผมตัดสินใจเตะสูงไปที่กลางลำตัวของพี่ไม่แรงมากพอจะทำให้ร่วงแต่ก็แรงพอที่จะลดกำลังอีกฝ่าย  แต่ช่างโชคร้ายนักเมื่ออีกฝ่ายไม่ได้รับประทานลูกเตะของผมด้วยท้องแต่กลับล็อคขาผมไว้ได้ด้วยซ้ำ

 

พี่ใช้แขนที่ว่างดันหน้าอกผมพร้อมกับใช้ขาเกี่ยวขาที่ผมใช้ทรงตัว ในชั่วเสี้ยววินาทีหลังของผมก็สัมผัสพื้นอย่างงดงาม.....ไม่ต้องเห็นหน้าก็รู้ว่าไอ้พี่นั่นมันต้องแสยะยิ้มอยู่แน่ๆ....  ผมรีบม้วนตัวแล้วลุกขึ้นตั้งการ์ดใหม่ทันที พี่นำผมไปหนึ่งแต้มแล้ว....ต้องดึงเกมกลับมาให้ได้

 

เราทั้งคู่กลับมายืนตั้งการ์ดคุมเชิงกันอีกครั้ง  ครั้งนี้พี่โจมตีผมด้วยเตะต่ำซึ่งผมก็การ์ดทันและสวนด้วยอัปเปอร์คัททันทีพร้อมกับต่อด้วยส่งหมัดไปที่หน้าพี่  โดนสวนด้วยอัปเปอร์คัทแต่ก็หลบทัน พร้อมกับวกไปข้างหลังพี่ทันที เล่นท่ายากกันหน่อยพี่ชาย.....

 

ผมรวบเอวของพี่เอาไว้ออกแรงยกตัวจนพี่ลอยขึ้นจากพื้นแล้วจับทุ่มไปด้านหลัง  ส่วนผมกลับลุกขึ้นมายืนตั้งการ์ดเหมือนเดิม ตอนนี้ก็เสมอกัน1-1ล่ะ....

 

จากท่าทุ่มเมื่อกี้ที่แรงเอาการ  แรงของพี่น่าจะตกไปเยอะน่าดู  ถึงอย่างนั้นพี่ก็โจมตีผมด้วยหมัดตรง ผมการ์ดรับทันแล้วสวนด้วยเข่าเข้าไปเต็มท้องพี่จนอีกฝ่ายตัวงอแล้วรีบถอยห่างออกไป 

 

ผมตามไปเตะต่ำเข้าพับในแต่พี่ยกขาหลบแล้วหมุนตัวฟันศอกมาที่กกหูผมอย่างแรง
ผมการ์ดรับทันไม่งั้นคงได้ร่วงไปนอนกองกับพื้น ถึงอย่างนั้นแรงสะเทือนก็ทำเอาเสียสมดุลเล็กน้อย แต่ก็มากพอที่จะเป็นช่องว่างให้อีกฝ่าย  ดูเหมือนพี่จะอึดมากพอที่จะโจมตีต่อ ต้องรีบทิ้งระยะห่างเดี๋ยวนี้เลย!!

 

ไม่ต้องถอยออกมาผมก็โดนพี่ถีบยันให้ออกห่างจากตัวแล้ว  เมื่อตั้งตัวได้ก็มองไปที่พี่แต่สิ่งที่พบคือศอกเหินฟ้าที่กำลังพุ่งตรงลงมาที่หัวของผม  โดนทุ่มแล้วยังมีแรงเหลือพอกระโดดอีกเรอะ!!!

 

ด้วยความตกใจทำให้ผมหลบศอกที่ใกล้เข้ามาไม่ทัน  ที่ทำได้คือใช้หน้าผากรับเพื่อลดความเสียหายให้เกิดน้อยที่สุดเท่านั้น

 

ได้ยินเสียงศอกกระแทกหน้าผากของตัวเองดังสนั่นสุดๆ  หัวสั่นสะเทือนไปหมด ความรู้สึกเจ็บแล่นไปทั่ว ดูเหมือนหน้าผากผมจะแตกแฮะ รู้สึกว่าเห็นภาพรอบกายมืดลง ไม่ยอมหรอกน่า....ไม่สลบง่ายๆหรอก!

 

ผมฝืนตัวเองเบิกตากว้างแล้วพบว่ายังยืนอยู่  พี่ที่นึกว่าผมจะสลบดูเหมือนจะประหลาดใจที่จู่ๆผมก็ลืมตาโพลง  เลยโดนผมสวนด้วยอัปเปอร์คัทใส่คางเต็มๆ แต่พี่ก็เงยหน้าลดแรงกระแทกทัน  กะว่าจะถีบยันพี่ออกไปให้พ้นตัวซักหน่อย แต่ภาพก็มืดลงอีกครั้ง แสบตาด้วย  ฉิบแล้ว...เลือดเข้าตา!

 

รู้สึกได้ถึงแรงที่โถมเข้าใส่ตัว  จนผมไม่สามารถทรงตัวยืนอยู่ได้แล้วล้มลงไปกองกับพื้น  แต่นั่นก็ใช่ว่าจะจบการต่อสู้

 

“อ๊อคค” เสียงสำลักดังออกจากลำคอของผมอย่างยากลำบาก

 

นั่นก็เพราะผมโดนล็อคคออยู่  แขนของพี่รัดอยู่ที่คอของผมอย่างแน่นหนา ส่วนสะโพกของผมก็โดนกดด้วยขาของพี่ทั้งสองข้าง  ทำให้การหลุดออกจากท่าล็อคนี้ยากลำบากมากขึ้น

 

พยายามดิ้นให้หลุดแม้ตาจะมองไม่เห็น  ยิ่งดิ้นก็ยิ่งล็อคแน่นขึ้นจนหายใจไม่ออก ในที่สุดแล้วผมก็ขอยอมแพ้

               

พี่ปล่อยแขนออกจากคอของผมทันที  แล้วเราทั้งคู่ก็กลับมายืนประจันหน้ากันอีกครั้ง  เราโค้งคำนับกันและกัน  เป็นการจบการต่อสู้ที่ผมเป็นผู้พ่ายแพ้  แต้มใครได้อะไรเท่าไหร่ผมก็ไม่ได้นับ แต่มันก็ไม่สำคัญหรอกในเมื่อผมยอมแพ้เอง

                ดูเหมือนพี่จะมีความอดทนมากขึ้นกว่าแต่ก่อน....สงสัยต้องโจมตีให้แรงและถี่ขึ้นซะแล้วล่ะนะ....

................................................

ต้องขออภัยที่ส่งเลทอย่างมากครับT^T งานตรึมเลย.....

อาจจะมีภาพประกอบตามมาทีหลังครับ

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมครับ

 

edit @ 16 Dec 2013 21:23:06 by กรูมันเทพ

Comment

Comment:

Tweet

พ...พี่น้องคู่นี้เล่นกันแรงมาก...รู้สึกได้เลยว่าสู้กันแบบไม่ออมมือจริงๆ...โฮวววววว wink

#1 By NanNy-B on 2013-12-16 20:57